Apostolische kerk? - Apostolische Kerk

Zoek
Ga naar de inhoud

Hoofdmenu

Apostolische kerk?

Wie zijn wij?


Waarom Apostolisch?

Door: broeder Lars Oberink (pastor Apostolische kerk Den Haag).

Waarom noemen wij onszelf apostolisch?
Apostolisch betekent: zoals de apostelen.
Wij preken hetzelfde evangelie zoals de apostelen.

De apostelen (de 12 leerlingen van Jezus Christus en hun navolgers) waren getuigen van Zijn leven, Zijn wonderen,  Zijn dood en opstanding.

Jezus zond hen uit om het evangelie, het goede nieuws, te brengen aan de hele wereld. Apostel betekent dan ook: hij die gezonden wordt, een boodschapper. De boodschap is die van het evangelie:

Hoor, Israƫl! de HEERE, onze God, is een enig HEERE! (Deut 6:4)

En Hij zei tegen hen:  Zo staat er geschreven en zo moest de Christus lijden en uit de doden opstaan op de derde dag. En in Zijn Naam moet onder alle volken bekering en  vergeving van zonden gepredikt worden,  te beginnen bij Jeruzalem.(Lukas 24:46-47)

Na Zijn opstanding uit het graf verscheen Jezus Christus veertig dagen lang aan de apostelen en discipelen. (Handelingen 1:3 en 13:31) Voordat Hij naar de hemel zou opvaren vertelde Hij de apostelen eerst in Jeruzalem te wachten totdat ze werden gevuld met de kracht van de Heilige Geest. Daarna konden ze Zijn getuigen worden zoals Hij had geboden:

En Hij zei tegen hen:  Ga heen in heel de wereld, predik het Evangelie aan alle schepselen.  (Markus 16:15)

maar u zult de kracht van de Heilige Geest ontvangen, Die over u komen zal;  en u zult Mijn getuigen zijn, zowel in Jeruzalem als in heel Judea en Samaria en tot aan het uiterste van de aarde.(Handelingen 1:8)

Het evangelie was compleet in de tijd van de apostelen. De apostel Paulus preekte dezelfde boodschap als Petrus en Johannes. Deze boodschap is vandaag nog steeds actueel. God verandert niet (Mal 3:6). Hij is heilig en rechtvaardig, en uit zich naar ons via Zijn liefde en Zijn verlossing. De mens was de voornaamste schepping van God. God heeft de mens op een mysterieuze wijze geschapen naar Zijn eigen Beeltenis, en God neemt via het evangelie van de apostelen de verloren mens weer aan als Zijn eigen kind.

Wat geloven wij?

De Bijbel is de hoogste autoriteit omdat het God's Woord bevat (2 Tim 3:16).  De Bijbel maakt duidelijk dat het evangelie gegeven werd aan de apostelen. Het fundament van het evangelie is Jezus Christus (Efe 2:20). In het Joodse geloof was sinds Abraham bekend dat God ondeelbaar één is (Deut 6:4). Er is maar 1 God, en het evangelie heeft slechts 1 centrale boodschap: die van de dood en opstanding van Jezus Christus, en de implicaties daarvan voor de zondige mens.

Er is tegenwoordig helaas veel versnippering binnen de Christelijke wereld (1 Kor 1:10). De reden is dat de duivel tweedracht brengt door essentiële Christelijke leerstellingen te verdraaiden, en doctrines van duivelen de kerk in te brengen (1 Tim 4:1). Deze generatie heeft echter de kans om datgene te horen wat de apostelen ook verkondigden (Judas 1:3), omdat we in onze open samenleving dankzij onze grondrechten en de vrije informatieverspreiding zelfstandig kennis kunnen nemen van de Bijbel en de kerkgeschiedenis (Hand 17:11). Wij gebruiken slechts de Bijbel als basis voor ons geloof, en hechten geen waarde aan later samengestelde geloofsverklaringen en credo's. Het geloof van de apostelen laat zich als volgt samenvatten:

-   Er is maar 1 God
(Deut 6:4; Jes 43:10, 11; Mark 12:29, 32; Jak 2:19). Deze God is ondeelbaar 1, maar kan Zich op verschillende manieren openbaren. Vader, Zoon en Heilige Geest zijn geen afzonderlijke goden of personen, maar verschillende openbaringen en titels van dezelfde Ene God YHWH. Er is geen meervoudigheid in God, zoals bijvoorbeeld in de drie-eenheid of dualiteit (Deut 32:39; Op 4:2). God is de schepper van hemel en aarde, van alles wat leeft, en van de mens. De mens is een speciale schepping van God, geschapen naar Zijn Beeltenis.

-   Jezus Christus is deze Ene God.
God is geopenbaard in vlees volgens 1 Tim 3:16. Jezus is de Vader Zelf die geopenbaard is als Man van  vlees en bloed, omdat er maar 1 God is. Jezus is geen lid van een drie-eenheid of andere samenstelling, en Hij is ook geen kleinere god, geen engel en geen gewoon mens. Jezus is de enige ware God van Abraham. (Jesaja 9:6; Johannes 1:1-14; Johannes 14:9; Openbaringen 1:8). De drie eenheid wijzen wij af, omdat deze theologie tussen ongeveer  150 AD en 381 na Chr. is ontwikkeld op basis van platonische filosofie, en dus niet afkomstig is uit de de Bijbel.

-   Het lichaam van Christus is van de Heilige Geest en niet van het stof.
De Bijbel leert dat het lichaam van Christus een andere glorie heeft dan dat van de mens (Phil 3:20-21, 1 Kor 15:38-51). Het lichaam van de Here Jezus is geboren van de Vader (Joh 16:28), en niet van corrupte menselijke oorsprong.( Lukas 1:35; Psalm 2:7; Joh 8:23; I Kor 15:47). Christus is niet onze bloedverwante (Joh 1:13-14), want geen mens kan een ander mens redden. (Psalm 47:7-9). Jezus kan ons redden omdat Hij God is, en een lichaam had zonder zonden. Door de nieuwe geboorte (Joh 3:5) worden wij naar Christus' Beeltenis omgevormd en niet andersom (Rom 8:29). De katholieke kerk heeft in de vijfde eeuw van Jezus echter een God-mens gemaakt, wat niet juist is. Deze theologie van de "dubbele natuur" is afkomstig van het concilie van Chalcedon (451 AD), en komt voort uit de scheiding van Vader en Zoon in de drie-eenheid. De Bijbel spreekt echter nooit over een gemengde natuur (noch over een dubbele wil) in Jezus. Jezus geeft aan dat Zijn lichaam een lichaam van echt vlees en bloed is, maar wel een hemelse oorsprong heeft (Joh 6:51, Joh 8:23).

-   De noodzaak van de waterdoop in de Naam van Jezus Christus.
De doop is een essentieel onderdeel van het verlossingsplan van God en dient te worden toegepast in de Naam van Jezus Christus alleen (Handelingen 2:38; Handelingen 8:16; Gal 3:27). De waterdoop is de vervulling van het OT-gebruik van besnijdenis, en in de besnijdenis zonder handen wordt het gehele lichaam van zonde (Adam) afgelegd (begraven), en wordt het hemelse lichaam van Christus (het opstandinglichaam) aangetrokken (Kol 2:11-13; Gal 3:27, Rom 6:3-6). De waterdoop is de plek waar het bloed van Christus onze zonden wegwast, en is dus geen symbolisch teken of ritueel (Hand 2:38, 22:16). Geloof in Christus is voorwaardelijk om te kunnen worden gedoopt (Hand 16:31-33).

-   Dorst naar de ontvangst van de Heilige Geest.
Elke gelovige dient dorstig te zijn naar de invulling met de Heilige Geest. Deze Geest van God is een belofte aan allen die zich laten dopen (Hand 19:1-6, Joh 14:26; Hand 1:8; Gal 4:6). De Heilige Geest is geen derde persoon van een theologische drie-eenheid maar is God Zelf, de Vader. De Vader woonde in Christus en woont ook in de gelovigen (Joh 14:23, Joh 10:30). De heilige Geest is een gift van God, en is niet hetzelfde als het hebben van geloof, maar betreft een echter ervaring. Een teken van de ontvangst van de Geest van God is het spreken in een hemelse of vreemde tong.

-   Elke Christen dient een leven te leiden in Christus.
Met de hulp van de Heer kunnen we zonden overwinnen en een geheiligd leven leiden. (Efe 4:24; I Thess 4:7; Hebr 12:14).Een Christen hoort de mensen lief te hebben en in vrede te leven met zijn omgeving. We zijn het licht van de wereld en dienen te getuigen van Jezus Christus (Matt 5:1-16), en andere mensen naar Hem te leiden in liefde en respect. Onze hoop is op Zijn spoedige terugkeer met al Zijn engelen. (Titus 2:13, Op 21:1-7).

Het oorspronkelijke apostolische geloof

In het boek Handelingen lezen we dat de eerste kerken werden gesticht door de apostelen in de tweede helft van de eerste eeuw. Met name de apostel Paulus stichtte vele kerken in het huidige Turkije en Griekenland. Uit buiten-Bijbelse bronnen weten we dat bijvoorbeeld de apostel Thomas het geloof naar India bracht . ( dit blijkt uit oude documenten en archeologisch bewijs. ) Het apostolische geloof is een actief naar buiten tredend geloof, om Jezus actief te belijden als God en Heer.

De meeste leerstellingen van het huidige Christendom (zoals de drie-eenheid, de dualiteit van Jezus en de rituele kinderdoop) waren de apostelen onbekend toen zij de opdracht van Jezus kregen om het geloof te verkondigen. Moderne theologen noemen deze periode ook wel "primitieve kerk", vanuit de visie dat het geloof pas later een zekere theologische en liturgische volwassenheid zou verkrijgen. Deze opvatting onthult echter een zekere vooringenomenheid. De apostelen zijn degenen die Jezus van dichtbij hebben meegemaakt, en hun opvattingen moeten voor elke Christen de meeste betrouwbare bron van informatie zijn voor theologische vraagstukken. De kerkvaders die aan de basis staan van de latere dogma's zoals de drie-eenheid (o.a. Justinius en Tertullianus) zijn allemaal minimaal 100 jaar verwijderd van de tijd van de apostelen. De drie-eenheid is ontwikkeld op basis van Griekse filosofie, en niet op basis van de Bijbel. Dit is algemeen bekend maar mensen hechten nu eenmaal te veel aan traditie en te weinig aan het simpele Woord van de Bijbel.

Wat geloofde deze zogenaamde "primitieve kerk" van de apostelen?

De eerste gelovigen waren Joden die Jezus accepteerden als Christus en Heer. Alle Joden waren strikt monotheïstisch en geloofden in slechts 1 God. Het Christelijke geloof is geworteld in het Joodse geloof in de Ene God van Abraham, Isaac en Jacob, genaamd YHWH (Yahweh) in het OT. Hoe de God van Israel er uitzag was niet bekend aan de Joden, maar duidelijk was dat Hij Geest was, en sprak door de profeten met Zijn Woord. In het oude testament wordt God soms Vader genoemd, als zijn rol als schepper ter sprake komt (Mal 2:10). God verschijnt vele malen in verschillende gedaanten aan de vaderen en de profeten. De profeten voorspellen echter ook dat uiteindelijk God een Zoon zal sturen, de Messias, die van Hem alle macht in het universum krijgt om de wereld te verlossen, vernieuwen en te oordelen.  Echter, de Bijbel zegt tevens dat God Zelf de enige verlosser is.

U bent Mijn getuigen, spreekt de HEERE, en Mijn dienaar die Ik verkozen heb, opdat u het weet en Mij gelooft, en begrijpt dat Ik Dezelfde ben:  vóór Mij is er geen God geformeerd en na Mij zal er geen zijn. Ik, Ik ben de HEERE,
buiten Mij is er geen Heiland. (Jesaja 43:10-11)

Hoe kan zowel de Vader als Jezus de enige verlosser zijn? Het antwoord is: Jezus is de Vader, maar dan geopenbaard in vlees en bloed als Man. De profeet Jesaja voorspelt al 700 jaar voor de komst van Jezus dat de Zoon tevens de Vader genoemd zal worden:

Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij rust
op Zijn schouder. En men noemt Zijn Naam Wonderlijk,  Raadsman, Sterke God,
Eeuwige Vader, Vredevorst. (Jesaja 9:6)

God openbaart Zich op hetzelfde moment zowel als Vader (die Geest is) en als Zoon (die Geest is maar ook een lichaam van vlees en bloed heeft). God is daarmee echter niet opgedeeld in twee personen, want Jezus zegt: de Vader en Ik zijn éé. Hij blijft dezelfde Ene God. Jezus is zowel de Zoon van God als ook de eeuwige Vader. De eerste Christenen kenden geen meervoudigheid in God. Hun opvatting van Jezus Christus is dat Hij de finale manifestatie is van de onzichtbare God (Kol 1:15). Jezus is God geopenbaard in vlees en bloed (1 Tim 3:16). Jezus is dus geen aparte God of persoon, maar de Vader Zelf die zichtbaar en aanraakbaar is geworden en onder de mensen is gekomen.
De definitieve vorm van de drie-eenheid die in het moderne Christendom wordt gebruikt wordt vaak als volgt gedefinieerd:

Er is een God die bestaat uit drie eeuwige, gelijke en gelijkwaardige personen God de vader, God de Zoon en God de Heilige Geest.

Deze definitie is echter nergens in de Bijbel terug te vinden, en de apostelen spraken nooit over God als een eenheid van drie personen. Ze sprake altijd over God als 1 persoon, een Hij (Markus 12:32, 1 Kor 8:6, heb 1:3). Jezus is voor de apostelen gelijk aan God geopenbaard in vlees (1 Tim 3:16). Jezus zegt: de Vader is in mij. Er is maar 1 God die is geopenbaard in vlees, en dat is God de Vader. Jezus is dus de Vader geopenbaard in vlees en bloed (Joh 1:14, Kol 1:15, Kol 2:9, 2 Kor 5:19)

De apostolische kerk doopt alleen in de Naam van Jezus Christus, omdat dat de Naam is van de Ene God in redding. Jezus komt van Yeshua, en betekent: God is mijn redding. Als er maar 1 God is, en Zijn Naam is Jezus, dan dienen we deze naam te gebruiken. We zien inderdaad dat de apostelen uitsluitend en alleen in de Naam van Jezus doopten (Hand 2:38, 8:16, 10:48. 19:5, 22:16, Rom 6:3-4, Kol 2:10-12, Gal 3:27). Vader, Zoon en Heilige Geest zijn weliswaar titels van God, maar geen namen. Alleen de naam van Jezus redt in de doop (Hand 4:12. Kol 3:17). Zonder de waterdoop in de Naam van Jezus is iemand nog steeds dood in de zonden.

Handelingen 2:38 En Petrus zei tegen hen: Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.


Dit is het enige plan van verlossing.

Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu